O zarabianiu w twarz. Ekonomia bokserskiej pracy w literaturze i kulturze przełomu wieków

Opis

Niniejsza książka stanowi próbę zmierzenia się z zagadnieniem bokserskiej pracy w całym jego skomplikowaniu i bez pomijania kwestii pograniczności tego niełatwego emploi – tyleż zawodowego, ile, jak będzie tu wielokrotnie mowa, egzystencjalnego. W jej tytule, poza nie nazbyt może wysublimowaną grą słów o „zarabianiu” – „w twarz”, kryje się nieco poważniejsze, acz również igrające z tym frazeologizmem dno. Otóż o bokserskiej robocie i o robotniczo-bokserskich płacach trzeba szczerze – „prosto w twarz” – powiedzieć, że stanowią one fundamentalny socjoekonomiczny problem, istną lukę w systemie kapitalistycznych stosunków pracy, przez którą widać jak na dłoni (chciałoby się – ze szkodą dla metaforycznej wizji – rzec: zaciśniętej w pięść) systemu tego nierówności i niedomagania. Boks (rzecz jasna: zawodowy) z jednej strony wymieniany bywa na pierwszych pozycjach najwyżej opłacanych sportów. Ba! Jakkolwiek średnie uposażenia stawiają tę dyscyplinę niżej od tenisa i golfa, to rekordowe wypłaty należą właśnie do bokserów. Z tym że – ze strony drugiej – wymieniane przy takich okazjach bajońskie sumy wypłacane są bokserom należącym do ścisłej, zaledwie kilkuosobowej pięściarskiej elity (Floyd Mayweather, Manny Pacquiao, Witalij Kliczko, Anthony Joshua, Tyson Fury) i dotyczą uposażeń za pojedyncze walki, okupione długą pracą licznego zespołu. Przy czym beneficjenci owych najwyższych gaż koniecznością ich podziału między trenerów, agentów, matchmakerów itd., nie mogą czuć się zapewne pokrzywdzeni – są to nadal sumy przekraczające wartość ich pracy. Co bowiem ważniejsze, to że system ów działa podobnie w przypadku o niebo mniej zarabiających bokserskich wyrobników: bohaterów jarmarkowych walk i uczestników nieemitowanych w mainstreamie gal, którzy nie zawsze wspierani są przez opłacany z otrzymywanych tam marnych zazwyczaj wypłat zespół, to w każdym razie muszą ich część albo całość – a bywa, że jeszcze coś nadto! – poświęcić na trening i dojazd. I na wraz z wiekiem oraz dorobkiem coraz szybciej rosnące koszty leczenia. 

                                                                                                                                                                                                      Ze wstępu

I. Wstęp: „bójka na pięści” czy „praca na nogach”?

II.Głód boksu, dług boksu: rynkowa kondycja sportowego ciała
Wprowadzenie do tematu
Cena ciała: boks i ekonomia długu
Immanencja długu, transcendencja ciała
Ciało i język
Transcendencja zadłużonego ciała
Postbokser czy prekariusz? Immanentny dług bokserskiego „ciała na telefon”
Bokser: trochę dłużnik, trochę wierzyciel
Bokserski dług ciała – humanistyczny głód ciała

III. Industrializacja: romantyzm boksującej maszyny (opowiadania Jacka Londona)
Czysta walka, brudny pieniądz – albo na odwrót
Boks-maszyna
Kapitalistyczna logika (bokserskiej) natury

IV.Reifikacja: bokserska ekonomia przetrwania (literatura Zagłady)
Boks i Zagłada: kulawy sylogizm?
Tragizm Zagłady, ironia boksu (i na odwrót)
Bokser i śmierć, czyli sportowa ekonomia przetrwania w literaturze polskiej

V. Kolektywizacja: niech żyje sojusz robotniczo-bokserski! (powieść socrealistyczna)
Amator zawodowy
Bokserska walka (o socjalizm)
Cierpienia młodego boksera
Bokser: zawód, natura, powołanie?
Boks: zawód wyuczony – we krwi

VI. Alienacja: bokserzy na bok, syjoniści na Syjon (Marzec ‘68 w powieści dla młodzieży)
Szczecińska powieść bokserska dla młodzieży, czyli pisarstwo na skraju literatury, sportu, mapy
Żydzi, pieniądze i Marzec, czyli (moralne) bankructwo boksera
Pointa: boks i bicie (fałszywych) monet, czyli Liskowackiego gra z cenzurą

VII. Subwersja: boksersko-wrestlerski traktat o dobrej robocie (współczesne narracje filmowe)
Balet
Wrestling
Boks
Robota

Streszczenie
Abstract
Bibliografia
Indeks nazwisk