Rozprawa sądowa jako zdarzenie komunikacji społecznej

Opis

Rok wydania 2019

Celem niniejszej pracy jest realizacja dwóch podstawowych zadań badawczych wyrażonych w następujących pytaniach:

1. Jakie cechy w ujęciu modelowym ma rozprawa sądowa jako zdarzenie komunikacyjne?

2. Jak w ramach zdarzenia komunikacyjnego, jakim jest rozprawa sądowa, odnajduje się nieprofesjonalny uczestnik postępowania sądowego i jaką rolę odgrywa w tym procesie przewodniczący składu sądu?

Wyróżnienie dwóch zadań badawczych już na samym początku pracy ma na celu podkreślenie ich równorzędności oraz wyznaczenie dwóch nurtów badawczych – tak, aby nie było wątpliwości, kiedy mówi się o rozprawie w ujęciu modelowym, a kiedy o rzeczywistych zjawiskach komunikacyjnych zachodzących w jej ramach. Niemniej w konsekwencji realizacji tych zadań ma powstać spójny obraz ukazujący rzeczywiste zjawiska komunikacyjne (których zakres wyznaczony jest przez drugie zadanie badawcze) na tle modelowego ukształtowania rozprawy sądowej jako zdarzenia komunikacyjnego. Każde z wyżej wskazanych zadań zostanie odpowiednio rozwinięte i uszczegółowione w dalszych częściach opracowania.  Struktura pracy została natomiast tak pomyślana, aby możliwie najczytelniej przedstawić nie tylko wyniki procesu badawczego, lecz także jego przebieg.

Ze wstępu

Rozdział I. Metodologiczne i teoretyczne ugruntowanie badania procesu

komunikacji zachodzącego w ramach rozprawy sądowej

1.1. Założenia wstępne

1.2. Proces komunikacji w ramach rozprawy sądowej w badaniach polskich i zagranicznych

1.3. Metodologia badań empirycznych. Sposób doboru próby badawczej

1.4. Podstawowe ustalenia terminologiczne i pojęciowe

1.4.1. Komunikacja – definicja, założenia oraz terminy związane z procesem komunikacji

Znaczenie terminu „komunikacja” | Znaczenie terminów „kontekst komunikacyjny”

i „kontekst sytuacyjny”  | Znaczenie terminów „sprzężenie zwrotne” i „bariery

komunikacyjne”  | Sens działania komunikacyjnego  | Proces komunikacji a ujęcie

transmisyjne i konstytutywne| Model procesu komunikacji

1.4.2. Rozprawa sądowa – definicja, założenia oraz terminy związane z rozprawą sądową

Rozdział II. Wzorzec gatunkowy rozprawy sądowej

2.1. Założenia wstępne – gatunek, wzorzec gatunkowy

2.2. Wzorzec gatunkowy rozprawy sądowej – zagadnienia wstępne

2.2.1. Źródła wzorca i źródła poznania wzorca

2.2.2. Złożoność wzorca gatunkowego rozprawy sądowej

2.3. Odtwarzanie wzorca gatunkowego rozprawy sądowej

2.3.1. Aspekt strukturalny

2.3.2. Aspekt pragmatyczny

Elementy mikrokontekstu sytuacyjnego – czas , miejsce , uczestnicy, pozostałe elementy

| Proces komunikacji w ramach rozprawy – działania i zdarzenia komunikacyjne

| Konwencjonalizacja i formalizacja działań komunikacyjnych podejmowanych w ramach rozprawy

sądowej

2.3.3. Aspekt poznawczy

2.3.4. Aspekt stylistyczny

Rozdział III. Nieprofesjonalny uczestnik postępowania w sytuacji komunikacyjnej zdeterminowanej normatywnie

3.1. Założenia wstępne

3.2. Działania komunikacyjne przewodniczącego wobec nieprofesjonalnych uczestników

postępowania – procedura badawcza

3.3. Działania komunikacyjne nieprofesjonalnych uczestników postępowania – procedura badawcza

3.4. Uwagi metodologiczne

3.5. Działania komunikacyjne przewodniczącego wobec nieprofesjonalnych uczestników

postępowania

3.5.1. Realizacja funkcji kierowniczej pośredniczącej

Pouczenia – aspekt podmiotowy i przedmiotowy | Sposoby udzielania

pouczeń – podstawowe typy | Sposoby udzielania pouczeń – analiza pogłębiona

| Problem jednokierunkowości pouczenia

3.5.2. Realizacja funkcji kierowniczej koordynującej

Problem dostosowania się przewodniczącego do poziomu kompetencji komunikacyjnej

nieprofesjonalnych uczestników postępowania |Działania komunikacyjne przewodniczącego

zmniejszające poczucie niepewności oraz ułatwiające realizację ról procesowych i interakcyjnych |

Ingerowanie przewodniczącego w proces komunikacji pomiędzy profesjonalnym i nieprofesjonalnym

uczestnikiem postępowania | Inne działania przewodniczącego mogące ułatwić

nieprofesjonalnym uczestnikom postępowania udział w posiedzeniu wyznaczonym

w celu przeprowadzenia rozprawy

3.5.3. Realizacja funkcji kierowniczej porządkującej

3.6. Działania komunikacyjne nieprofesjonalnych uczestników postępowania

3.6.1. Nieprofesjonalni uczestnicy postępowania a wykorzystanie terminów prawnych

i prawniczych

Terminy prawne i prawnicze – wyniki badań empirycznych i analiza kontekstowa

| Zastępowanie terminów prawnych i prawniczych środkami leksykalnymi spoza tej

terminologii oraz dokonywanie czynności procesowych w sposób „nieprawniczy”

3.6.2. Realizacja ról procesowych i interakcyjnych przez nieprofesjonalnych uczestników

postępowania |Działania komunikacyjne inicjowane przez nieprofesjonalnych uczestników

postępowania, w tym działania związane z kontrolą przebiegu posiedzenia wyznaczonego

w celu przeprowadzenia rozprawy | Realizacja elementów złożonych czynności

procesowych, które wymagają szczególnej samodzielności – zadawanie pytań

i formułowanie swobodnej wypowiedzi w trakcie przesłuchania | Stosowanie przez

nieprofesjonalnych uczestników postępowania tzw. językowych środków asekuracji

| Sposoby kształtowania „twarzy” (przez) nieprofesjonalnych uczestników

w postępowaniu sądowym

Podsumowanie

Załączniki

Bibliografia

Wykaz skrótów

Spis rysunków, tabel i wykresów

Summary