Reglamentacja pozwoleń na broń w ujęciu historycznym, prawnym i praktycznym. Przykład województwa zachodniopomorskiego

Opis

Debata dotycząca powszechnej dostępności do broni wywołuje z reguły skrajne emocje, a rzeczony postulat spotyka się z negatywnym nastawieniem społeczeństwa. Taka reakcja może wynikać z braku stosownych tradycji oraz relatywnie niewielkiego doświadczenia w posługiwaniu się bronią. W Polsce, w przeciwieństwie do niektórych innych państw, dostęp do broni nie jest bowiem aż tak powszechny. Ważnym elemen­tem są relacje społeczne i budowanie sieci zaufania horyzontalnego i wertykalnego. Panuje dość powszechne przekonanie, że zwiększenie dostępności do broni może spowodować wzrost zagrożenia przestępczością. Z badań opinii publicznej wynika, że zjawisko upowszechnienia dostępności do broni budzi obawy respondentów. Wciąż kształtujący się model społeczeństwa obywatelskiego, którego jednym z zadań jest interakcja i partycypowanie w kształtowaniu ważnych celów społecznych i pań­stwowych, może odgrywać zasadniczą rolę w dyskusji nad prawem do posiadania broni, a tym samym mieć wpływ na politykę reglamentacyjną. W społeczeństwie polskim nadal widoczny jest imperatyw ograniczonego dostępu do posiadania broni przez osoby fizyczne. Nie oznacza to jednak, że debata publiczna między zwolen­nikami i przeciwnikami liberalizacji przepisów, będąca przedmiotem kontrowersji, nie może stanowić przestrzeni do dalszego rozsądnego i konstruktywnego dialogu. Jej efektem nie powinna być jednak bezrefleksyjna implementacja reguł, jakie funk­cjonują w innych państwach. Innymi słowy, nie można przenosić na grunt polski rozwiązań prawnych, które są charakterystyczne np. dla Stanów Zjednoczonych. Tamtejsze regulacje wynikają z tradycji i są rezultatem historycznych uwarunkowań prawa obywatelskiego dostępu do broni, zagwarantowanego konstytucją. W Polsce z kolei nie ma ani takich ugruntowanych tradycji, ani podobnych rozwiązań prawnych. 

                                                                                                                                                                                                         Ze wstępu

Rozdział 1. Prawo do posiadania broni w zarysie teoretycznym i historycznym
1.1. Dostęp do broni – prawo czy przywilej
1.2. Aspekty wydawania pozwoleń na broń w Polsce w ujęciu historycznym
1.2.1. Okres Polski Odrodzonej (1919–1939)
1.2.2. Okres II wojny światowej oraz Polski Ludowej (1939–1989)

Rozdział 2. Prawne regulacje wydawania pozwoleń na broń w III Rzeczypospolitej Polskiej
2.1. Transformacja przepisów pozwoleń na broń po zmianach ustrojowych
2.2. Ustawa z dnia 21 maja 1999 roku o broni i amunicji
2.2.1. Przepisy ogólne
2.2.2. Zasady i warunki wydawania i cofania pozwoleń na broń oraz dysponowania bronią i amunicją
2.2.3. Tranzyt broni, zasady przywozu, wywozu oraz posiadania broni przez cudzoziemców na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
2.2.4. Strzelnice

Rozdział 3. Konwergencja przepisów pozwoleń na broń do wymogów Unii Europejskiej
3.1. Nowelizacja przepisów ustawy o broni i amunicji z 2003 roku
3.2. Zmiana przepisów ustawy o broni i amunicji w 2011 roku

Rozdział 4. Wybrane regulacje prawne w zakresie prawa i obowiązków posiadania broni
4.1. Posiadanie broni palnej krótkiej do celów łowieckich
4.2. Badania lekarskie osób posiadających pozwolenie na broń

Rozdział 5. Wydawanie pozwoleń na broń w województwie zachodniopomorskim w latach 2014–2023
5.1. Rejestracja broni w ujęciu prawnym
5.2. Analiza wydanych pozwoleń na broń w latach 2014–2023
5.3. Analiza wydanych pozwoleń na broń i zarejestrowanej broni w województwie zachodniopomorskim oraz w Polsce w latach 2014–2023

Zakończenie 

Bibliografia
Spis rysunków
Spis tabel
Streszczenie
Abstract