Rola opozycji parlamentarnej w Euromajdanie

Opis

Euromajdanem (Majdanem) nazywane są szerokie antyrządowe protesty społeczno-polityczne w Ukrainie przeciwko rządom Wiktora Janukowycza, które trwały w okresie od listopada 2013 r. do lutego 2014 r. Centrum protestów był plac Niepodległości w Kijowie, natomiast synonimem słowa „plac” w codziennym języku ukraińskim jest określenie „majdan”. W niniejszej pracy pojęcie to jest zatem stosowane jako synonim protestów antyrządowych (2013–2014). Powodem do rozpoczęcia tych protestów była rezygnacja władz ukraińskich z podpisania porozumienia o stowarzyszeniu z Unią Europejską (UE), stąd mamy połączenie członów „Euro” oraz „majdan”, czyli „Euromajdan”.

Celem niniejszej pracy jest analiza roli opozycji parlamentarnej w Euromajdanie. W związku z tym została sformułowana następująca hipoteza badawcza: Opozycyjnym partiom parlamentarnym udało się przejąć kontrolę nad Euromajdanem. Postawiono również sześć pytań badawczych: 1. Jakie były główne przyczyny Euromajdanu? 2. Do osiągnięcia jakich celów politycznych dążyła opozycja? 3. Jakie były główne płaszczyzny działalności opozycji parlamentarnej w okresie Euromajdanu? 4. Jakie działania podejmowała opozycja polityczna wobec Euromajdanu? 5. W jakim celu opozycja polityczna podjęła się prób instytucjonalizacji Euromajdanu? 6. Czy politykom udało się  inkorporować apolityczną część Euromajdanu? W procesie badawczym zostały zastosowane takie metody badawcze, jak: systemowa, historyczna, instytucjonalno–prawna.

                                                                                                                                                                                                    Ze wstępu

Rozdział 1. Euromajdan a opozycja parlamentarna
1.1. Uwarunkowania Euromajdanu
1.2. Partie polityczne w Radzie Najwyższej Ukrainy VII kadencji (lata 2012–2014)
1.2.1. Partie rządzące
1.2.2. Opozycyjne partie parlamentarne
1.3. Periodyzacja Euromajdanu
1.4. Euromajdan i opozycja parlamentarna w optyce badań socjologicznych

Rozdział 2. Próby instytucjonalizacji Euromajdanu przez opozycję parlamentarną
2.1. Sztab Sprzeciwu Narodowego
2.2. Zjednoczenie Ogólnoukraińskie „Majdan”
2.3. Ludowa Rada Ukrainy

Rozdział 3. Rola opozycji parlamentarnej w wyjściu z kryzysu społeczno-politycznego
3.1. Negocjacje między władzą a opozycją
3.2. Ugoda o uregulowaniu kryzysu w Ukrainie
3.3. Działania podjęte przez Radę Najwyższą Ukrainy w celu wyjścia z kryzysu politycznego

Wnioski 

Bibliografia
Streszczenie
Summary