Praktykowanie autobiografii. Przyczynki do literatury dokumentu osobistego i biografistyki

Opis

Publikacja dostępna też w 

Rok wydania 2017

„Usiłuję wytłumaczyć zwłaszcza trzy szeroko dzisiaj przyjmowane znaczenia
autobiografii: gatunkowe, modalne oraz performatywne. Te trzy określenia
oddają historyczne zróżnicowanie autobiografii. Dawniej pojmowano ją raczej
gatunkowo. W teoriach dwudziestowiecznych pojawił się autobiografizm
(czyli kategoria). W wieku XXI upowszechniło się performatywne ujęcie
autobiografii i praktyk autobiograficznych. W całym tomie nawiązuję do
tych różnych wariantów autobiografii, bo są one dzisiaj obecne w literaturze
i piśmiennictwie naukowym”

Ze wstępu

Wstęp

Praktykowanie autobiografii

DZIENNIK

Kanon i „przepisywanie” literatury. Sytuacja diarystyki (uwagi wstępne)

„Muszę to napisać”. Dziennik w twórczości Tadeusza Różewicza |

„Wystawianie duszy na niebezpieczeństwa”. Gombrowicz Chwina

Man of Letters (Stefan Chwin)

„Pęczek przylaszczek”. Teoria autobiografizmu i Zagłada

„Ja tylko to wszystko obserwuję…” Dziennik 1945 Piotra Zaremby

LIST

„Bałagan i nadrealizm”. Korespondencja Zbigniewa Herberta

„Zęby mi powypadały…” Jerzy Turowicz jako epistolograf

AUTOBIOGRAFIA

„Nie mów, proszę, w liczbie mnogiej…” Krytyka jako autobiografia

Wiedza o literaturze jako źródło cierpień (Edward Balcerzan)

Adam Zagajewski i nihilizm

Hiperbola i litota (Adam Zagajewski)

„To są anegdotki” (Kazimierz Brandys)

Ale (Henryk Markiewicz)

BIOGRAFIA

Portret, słownik, sylwa… Biografistyka (literacka) na przełomie xx i xxi wieku

Do(tykanie) osoby. Współczesna biografistyka literacka

Biografia autoryzowana

Nota bibliograficzna

Indeks nazwisk

Summary