Opis

Rok wydania 2019

Polskie kontakty z Kaukazem liczą ponad pół tysiąca lat, obejmujących kilka różniących się długością i intensywnością okresów. Szczególne miejsce zajmują w nich lata między wojnami światowymi, które przyniosły Polsce i narodom kaukaskim odrodzenie państwowości. Bliskie relacje w przeszłości pozwoliły Polakom poznać naj lepiej dwa narody Kaukazu Południowego – Ormian i Gruzinów. Ormianie zajmowali się handlem towarami orientalnymi, które zaspokajały potrzeby zakochanej w sarmackim micie szlachciców. Stworzyli dzięki temu dużą kolonię na ziemiach polskich, co od XVI wieku umożliwiało zintensyfikowanie wzajemnych kontaktów. Już wtedy rozpoczęło się w Polsce mitologizowanie Kaukazu, na którym umieszczano siedziby Sarmatów. W następnych stuleciach, szczególnie w wieku XIX, wzrosło znaczenie relacji polsko-gruzińskich. Dzięki temu na początku wieku XX istniała w Polsce silna tradycja stosunków z Kaukazem, do której odwołali się działacze polityczni walczący o niepodległość. Ogromne straty demograficzne i terytorialne poniesione przez Ormian w czasie I wojny światowej spowodowały, że nie mogli oni w pełni wykorzystać wówczas szansy odbudowania własnego państwa. Natomiast Gruzini, najsprawniej po wybuchu rewolucji rosyjskiej, przejęli kontrolę nad wydarzeniami politycznymi i podjęli trud zbudowania niepodległego państwa. Zdominowali też scenę polityczną w regionie, umiejętnie wykorzystując znaczenie Tbilisi, które pełniło w okresie panowania rosyjskiego rolę kaukaskiego centrum. W efekcie to na ich kraju skupiła się uwaga polskich polityków, którzy jeszcze przed zakończeniem I wojny światowej podjęli starania o ułożenie relacji z Gruzją. Niepowodzenie tych zabiegów było wynikiem uwarunkowań obiektywnych, niezależnych od obu zainteresowanych nim stron.

Ze wstępu

I. Kontakty polityczne i kulturalne Polaków z Kaukazem w XIX i na początku XX wieku
Uwarunkowania stosunków polsko-kaukaskichPolacy na Kaukazie – wyobrażenia a rzeczywistość

Kaukaska niepodległość 1918–1921 Gruzja po 1921 roku

Polska wobec Gruzji w latach 1921–1923 – stosunki konsularne

Działalność Konsulatu Generalnego RP w Tbilisi

II. Relacja Józefa Łaszkiewicza o gruzińskim powstaniu narodowowyzwoleńczym w 1924 roku

Raport Józefa Łaszkiewicza o powstaniu gruzińskim z 1924 roku

O relacji Józefa Łaszkiewicza na temat gruzińskiego powstania przeciw bolszewikom

III. Konsulat Generalny RP w Tbilisi – organizacja i początek działalności

Raport administracyjny z 1927 roku

Omówienie raportu administracyjnego z 1927 roku

IV. Gospodarka Kaukazu Południowego w drugiej dekadzie XX wieku

Kraj Zakaukaski w roku gospodarczym 1925/26

O dokumencie „Kraj Zakaukaski w roku gospodarczym 1925/26”