Granice Polityczność prozy i dyskursu kobiet po 1989 roku

[…] Inga Iwasiów wyznaczyła sobie ambitne zadanie, które można przedstawić w formie pytań: co to znaczy, że proza (pisana przez kobiety) jest polityczna? Z jakimi zakresami rozumienia polityczności mamy dziś do czynienia? Jakie dyskursy wyznaczają, zasilają lub osłabiają […] pisanie/czytanie polityczne? O co toczy się lub mogłaby się toczyć gra (w polityczność, w zaangażowanie)? To kwestie absolutnie podstawowe, powiązane z pytaniami o sens uprawiania literatury, o jej społeczną funkcję i aktualną pozycję. […] Najkrócej – idzie o powody, dla których warto dziś czytać literaturę i o niej rozmyślać. […]
Iwasiów jest w swoim żywiole, zwraca się ku temu, co ma przemyślane, o czym pisze biegle nie od dziś, a nietypowość tej sytuacji polega na tym, iż sama ów żywioł od blisko 20 lat (współ)tworzy, zadając kłam przekonaniu, że nie można być jednocześnie twórcą i tworzywem. Autorka […] nie jest więc kimś, kto „doskakuje” do zastanej problematyki, włącza swoją wypowiedź w ciąg istniejących już głosów. W jakiejś mierze […] dyskutuje ze sobą, dopowiada i kontynuuje własne rozpoznawanie, jest „u siebie”, czyli na doskonale znanym, bodaj w pełni oswojonym terytorium. Dlaczego to wydobywam? Ano dlatego, żeby powiadomić, iż monografia Iwasiów jest wypowiedzią – jeśli wolno się tak wyrazić – z wnętrza dyscypliny, ze ścisłego „centrum nadawczego”, z pierwszej ręki w sensie ścisłym.Z opinii wydawniczej dr. hab. Dariusza Nowackiego Uniwersytet Śląski w Katowicach