Niskoemisyjny transport publiczny jako czynnik zrównoważonego rozwoju miast

Opis

Urbanizacja, globalizacja oraz integracja to megatrendy, które w szczególności w wysoko rozwiniętych państwach powodują wzrost mobilności mieszkańców. Jednym z negatywnych jej skutków jest pogarszanie stanu środowiska naturalnego na obszarach miejskich. Związane jest to z faktem dominacji w podróżach środków transportu, zarówno samochodów osobowych, jak i publicznych form transportu, wykorzystujących silniki spalinowe.

Podejmowane przez władze terytorialne działania służące do ograniczenia możliwości korzystania z samochodów osobowych oraz promocji zbiorowego trans[1]portu publicznego należy uznać za ważne, ale niewystarczające w kontekście stanu środowiska naturalnego. Alternatywnym rozwiązaniem z punktu widzenia kosztów zewnętrznych jest prowadzenie takiej polityki rozwoju systemu transportu, która uwzględniałaby również zmiany w zakresie źródeł napędu środków transportu. Wiązałoby się to z przejściem na transport nisko- bądź zeroemisyjny.

Celem poznawczym pracy jest określenie czynników środowiskowych, społecznych oraz ekonomicznych wpływających na funkcjonowanie i rozwój niskoemisyjnego transportu publicznego w miastach w Polsce. Przyjęto również cel aplikacyjny, jakim jest budowa scenariuszy rozwoju małych, średnich oraz dużych miast z uwzględnieniem niskoemisyjnego transportu publicznego w Polsce.

                                                                                                                                                                                                  Ze wstępu

Rozdział 1. System transportu publicznego w miastach
1.1. Teoretyczne ujęcie istoty i funkcji transportu
1.2. Pojęcie i elementy systemu transportu publicznego w miastach
1.3. Interesariusze systemu miejskiego transportu publicznego

Rozdział 2. Niskoemisyjny transport publiczny jako narzędzie polityki zrównoważonego rozwoju miast
2.1. Wyzwania środowiskowe, społeczne i ekonomiczne wobec systemu transportu publicznego
2.2. Elektromobilność jako instrument osiągnięcia celów zrównoważonego rozwoju publicznego transportu zbiorowego
2.3. Techniczno-eksploatacyjne cechy niskoemisyjnego transportu publicznego
2.4. Bariery wdrażania niskoemisyjnego transportu publicznego w miastach

Rozdział 3. Obszary wykorzystania transportu niskoemisyjnego w miejskim transporcie publicznym – studia przypadków
3.1. Wybrane aspekty analizy transportu niskoemisyjnego w miastach
3.2. Best practices wykorzystania transportu niskoemisyjnego w świetle doświadczeń polskich
3.3. Best practices wykorzystania transportu niskoemisyjnego w świetle doświadczeń zagranicznych

Rozdział 4. Identyfikacja i pomiar efektów rozwoju niskoemisyjnego transportu publicznego w świetle badań wtórnych oraz pierwotnych
4.1. Analiza zmian w zakresie środków transportu niskoemisyjnego
4.2. Analiza preferencji klientów transportu niskoemisyjnego
4.2.1. Założenia badawcze
4.2.2. Opinia mieszkańców na temat transportu niskoemisyjnego na obszarze SOM
4.3. Opinia organizatorów transportu (JST) w zakresie rozwoju transportu niskoemisyjnego
4.4. Wyniki badań ankietowych dotyczących rozwoju niskoemisyjnego transportu publicznego w kontekście typologii miast

Rozdział 5. Koncepcja rozwoju transportu publicznego w miastach w kontekście jego niskoemisyjności
5.1. Priorytety dla Polski w obszarze wzmocnienia zdolności miast w kierunku zrównoważonego rozwoju
5.2. Bariery rozwoju niskoemisyjnego transportu publicznego w miastach w Polsce i propozycje ich zmniejszenia
5.3. Scenariusze rozwoju miast z uwzględnieniem niskoemisyjnego transportu publicznego w Polsce

Zakończenie 

Aneks
Bibliografia
Spis rysunków
Spis tabel
Abstrakt
Abstract